درکنـــــــــــج دلــم ، عشق کســی خانــــه ندارد

کـــس جـای در ایــن خــانه ی ویــــرانه نــــدارد

دل را بکــــــــف هــر کــه نهـــــم باز پس آرد

کـس تاب نگهــــــــــداری دیـــــوانه نـــــدارد

در بـزم جهـــان ، جــز دل حســـرت کـش ما نیـست

آن شمــــع که میســــوزد و پــروانـــه نـــــدارد

گفتــــم مــه مــن ، از چــه تـو در دام نیفتـــــــی؟

گفتــــــا چـــه کنــم؟! دام شمـا دانـــــه نـــــدارد

ای آه ، مکـــش زحمـــــت بیهــوده كه تاثیــــــــر

راهــــــی به حــــریم دل جـــانانـــــه نـــــدارد

در انجمــــــن عقـــــل فــــروشــان ننهــم پــای

دیــــوانــه ســر صحبــــت فــرزانــــه نـــــدارد

از شــــاه و گــدا هــر کـه در ایــن میـکده ره یافـت

جــز خون دل خـــویــش به پیمـــــــانـه نـــــدارد

تا چنـــــد کنـــی قصـــه ی اسکنــــــــدر و دارا

ده روزه عمـــــــــر این همـه افســانـــه نــــــدارد